Tijs van den Brink, Paul Visser en Alain Verheij klommen in de digitale pen om hun beklag te doen over Jeroen Pauw. Voor de zoveelste keer schopte deze overtuigd atheïst tegen de schenen aan van gelovigen. Ditmaal waren het vooral de christenen die zich in hun religieuze kuif gepikt voelden. Als echte apostelen van Jezus schreven deze mannen een klaagbrief aan televisiegod Jeroen. Pauw is de kwaadste niet en besloot de mannen uit te nodigen voor een goed gesprek. Tijs kennen we allemaal van zijn programma ‘De Tafel van Tijs’. Paul Visser is dominee en Alain Verheij is zelfbenoemd theoloog des Twitterlands. Wat volgde was klassiek theater.

door: Enis Odaci

Alain Verheij opperde vooraf aan de uitzending: waarom niet een moslim aan tafel? Pauw heeft met álle religies een probleem, dus niet alleen met christenen. Goed idee, dacht de redactie van Pauw en prompt werd Verheij zelf uit de uitzending geschrapt. Over gevallen engelen gesproken! Islamoloog Anne Dijk mocht zijn plaats innemen. Anne is vanuit het christendom bekeerd tot de islam en vormde daarmee de enige vrouwelijke religieuze stem aan tafel.

God in de hemelen ging er eens goed voor zitten om deze strijd tussen goden en afgoden van nabij te aanschouwen. Hij nam vermomd als mens plaats op de publieke tribune. Niemand die het in de gaten had. De gewraakte uitspraak van Jeroen Pauw ging als volgt: “We weten allemaal wel dat als je je een beetje verdiept, die boeken zijn verschrikkelijk en roepen altijd op tot geweld, het is narigheid.”

Tijs van den Brink viel over het woordje “altijd” en Pauw ging maar eens wat Bijbelverzen (Numeri, Deuteronomium) citeren waarin mannen, vrouwen, complete volkeren, ál het leven zelfs, vermoord en vernietigd moest worden. Zo, 1-0 voor de seculier! Dominee Visser ging live op nationale televisie Bijbelexegese bedrijven om alles te nuanceren. Mijn vrouw, die naast mij op de bank zonnebloempitten aan het eten was, gaapte verveeld. Zij zag de conclusie namelijk aankomen: Jezus was het liefdevolle antwoord op al dat geweld.

Alexander Pechtold, ook te gast, bood de helpende seculiere hand: “de Tien Geboden zijn het begin van het strafrecht” en hij zei vervolgens: “Je moet duizenden jaren oude teksten niet zomaar letterlijk nemen in deze tijd.” Daar werd door Tijs en Paul helemaal niet op ingegaan. God besloot, vanaf de publieke tribune, toen ook maar in te grijpen en gaf ons een wonder. Jeroen Pauw zei namelijk letterlijk: “Ik besef dat ik soms hufterig over kan komen en daarvoor zeg ik: sorry!” Nou, inkoppen maar! De ruimte voor empathie was op slag geschapen, het hemelse doel lag breed open, maar Tijs van den Brink besloot de heilige goal niet voor religie in het algemeen te maken, maar alleen voor de christen.

Tijs van den Brink (links) en Paul Visser (midden) in gesprek met Jeroen Pauw

Tijs wilde alleen scoren voor het christelijke geloof. Mijn hemel, zucht, puf. “Er gaan veel mensen dood door de islam.” En de afgelopen 15 jaar waren volgens hem de meeste aanslagen gepleegd door moslims. Ahum. Het lukte apostel Tijs maar niet om moslims aan zijn eigen praattafel te krijgen, zodat ze over de islam en geweld zouden kunnen praten. Anne Dijk zei: “het gesprek is gaande, op verschillende manieren, bel me gewoon en ik neem 20 mensen mee, maar doe het constructief. Door elke dag te zeggen dat geweld inherent is aan religie en islam, geef je extremisten voer en de extreme interpretatie voed je daarmee ook. Je moet constructief zeggen: nee, religie gaat in essentie om het verbinden van mensen.”

Onder de tafel van Pauw bleek zich een duivelse slang verstopt te hebben en hij beet nog één keer in het kuitbeen van Tijs. Terstond riep hij: “Jij bent van christen moslim geworden, en dat kan gewoon, maar als je in een moslimland probeert om van moslim christen te worden, dan is dat heel link!” Anne Dijk, moeder Maria, haar licht scheen feller dan ooit, zei: “Ja, dat klopt en dat is niet mijn interpretatie van islam. Maar om mij daarop aan te spreken?”

En zo, lieve mensen, eindigde het verhaal van Tijs. Ik deed de televisie uit, kuste mijn vrouw welterusten en viel in een diepe slaap. Ik droomde. Het was de scene van de kruisdood van Jezus. Ik stond daar beneden en keek omhoog, om de Heer Zelve te aanschouwen. Maar het was niet Jezus van Nazareth die aan het kruis hing, maar Tijs van Holland. Tijs riep naar God in de hemelen: “Heer! Waarom heeft U mij verlaten?”

En vanuit de hemel kwam het antwoord: “Adieu Tijs!”

Meer info?

Reageer

avatar
wpDiscuz