“Wat vind jij van Donald Trump?”


Ach, mijn ziel. Sommige dingen zijn te waar om mooi te zijn. Welkom in de Nieuwe Wereld. Een wereld waar Donald Trump opeens president is geworden van het machtigste land ter wereld. Welkom dus in de wereld van angst. Diepe, intense angst. En? Hoe voelt dat? Hoe dit te duiden? Ik zet even een aantal woorden op een rij die ik vannacht voorbij zag komen in de diverse media. Sprakeloos. Ongeloof. Desillusie. Onbegrip. Wanhoop. Poetin. Assad. Verdriet. Paniek. Oorlog. Racisme. Nationalisme. Islamofobie. Discriminatie. Kernwapens. Nachtmerrie. Enzovoorts. Et cetera. Zit u al met uw handen in het haar? Mooi, neemt u een lekkere kop koffie, geef de poes een aai over het koppie, zet een muziekje op en laten we de reacties in alle rust inventariseren.

Door: Enis Odaci

“Wat vind jij van Donald Trump?”

Ach, Hillary Clinton. Nederlagen zijn zelden completer dan die van jou. Dit is de definitieve nederlaag in een reeks van nederlagen. Verplicht op nationale televisie de liefde betuigen aan je vreemdgaande man, omdat jouw politieke carrière niet mocht eindigen in het bed van een stagiaire. De interne verkiezingen van de Democratische Partij overduidelijk verliezen van de charismatische Barack Obama, om daarna als minister van Buitenlandse Zaken verbannen te worden naar verre landen om diverse brandhaarden te sussen. Knap dat je je nogmaals kandidaat stelde voor het presidentschap… komt Bernie Sanders ineens opdagen. Je won die interne strijd wel, maar je weet ook wel dat hij natiebreed populairder is dan jij. En dan, vandaag, verlies je van een man die jou op een plek zou grijpen waar ik maar niet op zal ingaan. Volgens mij heeft Trump niet gewonnen, maar heb jij verloren.

“Wat vind jij van Donald Trump?”

Ach, Vladimir Poetin. Ik zie het aan je ogen: “Let’s make the Sovjet Union great again!” Heb je al gebeld met Iran en Syrië? En de EU? Uit betrouwbare bron hoorde ik dat de flessen Wodka vannacht niet waren aan te slepen, zo goed zat de stemming er in bij de leden van het Kremlin! Jij en Donald, Donald en jij, jullie houden beide van het goede leven, centralisering van de macht en statusverheerlijking. De entourage van Trump bestaat uit een mix van excessieve rijkdom, stoerdoeners en een reeks wulpse vrouwen. Ik voorspel een bloeiende vriendschap, zoals Bill Clinton en Boris Jeltsin vroeger ook hartelijk met elkaar omgingen. Dat eindigde overigens in een aftakeling van de communistische Sovjet Unie. Misschien dat je nu denkt: tijd om de aftakeling van de Verenigde Staten een handje te helpen?

“Wat vind jij van Donald Trump?”

Ach, moslims. Ik hoor dat Canada een fijn land is om te wonen. Er schijnt een sympathieke president aan het roer te staan, die er een dagtaak van heeft gemaakt om de diversiteit in zijn cultuur te vieren. Ik hoor dat Australië ook een fijn land is om te wonen. Overigens, als je je bekeert tot het juiste geloof, de juiste kleur en etniciteit hebt, dan is Fort Europa ook een prima continent om in te wonen, hoor. En als je niet de mogelijkheden hebt om de VS te verlaten, dan stel ik voor dat je als de wiedeweerga coalities sluit met welgezinden in seculiere, religieuze en politieke hoek. Kijk maar naar Brexit – knokploegen op straat. The times they are a changin’, zong Bob Dylan ooit eens. Een wijs man. Voordat Amerika ‘Great’ was, was het namelijk Not So Great. Beschaving is een dun laagje vernis. Het kost weinig moeite om het slechte in de mens naar boven te halen. Wees dus actief in de buurt, op school, in de politiek en zorg er vooral voor dat niet-moslims voor jullie rechten blijven opkomen. Er is namelijk een storm op komst.

“Wat vind jij van Donald Trump?”

Ach, media, opiniemakers, duiders en Amerikaanse varianten van Maurice de Hond. Wat is het toch weer een verrassing dat jullie wederom niet hebben kunnen voorspellen wat de uitslag zal zijn. Ging ook al mis met jullie Britse collega’s ten tijde van de Brexit. Laat dit een les zijn voor de politici hier in Nederland. Ik bedoel, voordat je weet ontstaat er ergens een idee dat Halbe Zijlstra de zwarte kleur van Piet moet verdedigen, alleen maar omdat de peilingen dat suggereren. Peilingen zijn een thermometer in de bips van de politiek, niet van de samenleving. Peilingen vertellen alleen hoe politici zich gaan gedragen, niet hoe burgers gaan stemmen. Dat peilingen van invloed zijn op het stemgedrag staat is een feit, maar meer dan een beetje invloed is het niet. Peilingen hebben vooral invloed op de principes en idealen van politici. U weet wel, dat zijn mensen met buigzame ruggen en slappe knieën. Maar ja, wie luistert er nu naar mij.

“Maar serieus, wat vind jij nu van Donald Trump?”

Ik? Ik ben net zo onzeker als ieder ander. Dit is nu zo’n moment waarop wetenschappers spreken van een ‘paradigmawisseling’, een fundamentele verandering in ons denkmodel en onze visie op de samenleving. Denk bijvoorbeeld aan de periode na de Wereldoorlogen, waar de ideeën over universele mensenrechten duidelijk vorm kregen. Nu staan we aan de poorten van een nieuwe tijd, waar nationalistische, populistische, en raciale demonen uit vervlogen gewaande tijden ons weer met open armen opwachten.

Ach, zeggen we na de eerste schok, ‘het is maar Trump’. ‘Zal wel meevallen allemaal.’ Blijven we onszelf aanpraten dat de radicale en raciale fixatie op het eigen gelijk, op de eigen belangen en op de eigen cultuur iets is dat overwaait? Als er al een overkoepelende les te trekken valt uit Trumps verkiezing tot machtigste man van de planeet, dan is het wel dat de tijd daar is om op te komen voor alles waar we zeggen voor te staan. Wat in de VS gebeurt, beleven we al jaren in toenemende mate in Europa en zeker ook in Nederland. Dus laat ik afsluiten met een oproep: wie nu angstig, onzeker en misschien wel boos is op ‘die Amerikanen’, moet zich deze emoties vooral levendig herinneren op 15 maart 2017. Dan zullen wij op hoofdlijnen namelijk dezelfde keuze moeten maken: voor of tegen samen leven. “Let’s Make Holland Great Again!”

Meer info?

Reageer

avatar
Sorteer op:   nieuwste | oudste | meest gestemde
Suzanne Visschedijk
Gast
Suzanne Visschedijk

Het is tijd voor vriendelijke vastberadenheid. Ik loop de brug op, in het vertrouwen dat er mensen zullen zijn die mij tegemoet lopen.

Caroline Wertwijn
Gast
Caroline Wertwijn
Het zorgwekkendst vind ik dat er zóveel kiezers op dergelijke politici stemmen dat ze gekozen worden. Blijkbaar zijn er (te)veel mensen die (uit angst? boosheid (daardoor)?) heil verwachten van politici die angst en boosheid verwoorden én aanwakkeren, en groepen in de samenleving tegen elkaar opzetten. Terwijl een deel van die mensen tegelijkertijd roept dat alle politici één pot nat zijn en je daar dus niks aan hebt. Het lijkt of die mensen denken dat ze het daardoor beter krijgen (terug naar de tijd dat ze nog geborgen waren bij hun ouders _maar toen was de wereld ook helemaal niet zo… Lees meer »
wpDiscuz