“Wat vind jij van Brexit?”


Ach, mijn ziel. Om 23 uur val je in slaap in de wetenschap dat de Britten niet uit de Europese Unie stappen, om vervolgens om 7 uur wakker te worden met het nieuws dat met 4% verschil The English People er juist niet meer bij zijn. Ogen uitwrijven, laptop aan, kopje Irish coffee in de hand, Twitter checken. Ja, het klopt, ze stappen er uit! De wereld staat in brand, tenminste als je de diverse nieuwsberichten achter elkaar leest. ‘Wedergeboorte van het nationaal-socialisme. Capitulatie voor het populisme. Onze kinderen zijn de dupe!’ Niet onze kinderen, maar de Engelse natuurlijk. Als dat maar goed gaat.

“Wat vind jij van Brexit?”

Ach, Geert Wilders. Profeet der Bezorgde Burgers. Dansen op lijken is een kunstvorm die je moet beheersen. Anderen noemen jou een opportunist. Waar was je eigenlijk al die tijd? Op vakantie? Alhoewel, met vakantiekrachten als Halbe Zijlstra en Sybrand Van Heb-Ik-Jou-Daar-Buma is jouw aanwezigheid niet eens nodig. Binnen 24 uur na de Brexit-uitslag kraai je op elk mediakanaal victorie. Nu is het wat jou betreft tijd voor een Nederlandse exit uit de Europese Unie: een Nexit! Wel interessant trouwens dat je in het Oekraïne-referendum de grenzen van het verfoeide EU opeens bewaakte. Maar goed, enige consistentie in denken en doen is altijd moeilijk te ontwaren bij opportunisten. Bel jij trouwens met Donald Trump, Marie Le Pen en Boris Johnson om af te stemmen over de vorm van jullie haardos? Maar dat even geheel terzijde.

Denken jullie echt dat mensen accepteren dat volstrekt anonieme politici zonder enige hinder mogen beslissen over ónze individuele pensioenen, begrotingen, uitkeringen en wie waar onder welke voorwaarden mag werken?

“Wat vind jij van Brexit?”

Ach, Europolitici. Declaratiekoningen. Superambtenaren. Elk jaar weer een beetje meer macht naar Brussel toetrekken. Denken jullie nu echt dat mensen niet zullen zien dat ‘Europa’ veel te machtig is geworden? Denken jullie echt dat mensen niet zullen zien dat het EU-project tegenwoordig vooral draait om een economische eenheid? En hoezo is Europa een ‘waardeneenheid’? Tussen Maastricht en Heerenveen is het al niet op één lijn te krijgen, laat staan tussen steden als Lesbos en Londen. En denken jullie echt dat mensen accepteren dat volstrekt anonieme politici zonder enige hinder mogen beslissen over ónze individuele pensioenen, begrotingen, uitkeringen en wie waar onder welke voorwaarden mag werken? En altijd maar weer dreigen met oorlog en crisis als burgers van individuele landen niet meer lid willen worden van dit uit de hand gelopen neoliberale bankenbolwerk. Nice try!

“Wat vind jij van Brexit?”

Ach, jonge mannen en jonge vrouwen, dromers en visionairs. Ik kan me voorstellen dat jullie je in de steek gelaten voelen door een generatie vaders en moeders, opa’s en oma’s, die verlangen naar vroeger. Vroeger? “Wat is dat?” hoor ik jullie denken. Morgen! De toekomst! Daar gaan jullie heen. Wil je studeren in Frankrijk? Wel eerst langs nieuwe grenscontroles. Wil je ergens een bedrijfje beginnen? Hier heb je allerlei nieuwe voorwaarden om aan te voldoen. Jullie voelen je in de steek gelaten door een generatie die alles had: vrij onderwijs, gouden pensioenen, sociale en economische bewegingsruimte. Die generatie is nu opeens bang geworden voor nieuwe bevolkingsgroepen. Die generatie wil opeens zekerheid over haar pensioenen. Jullie zijn de Instagram– en Facebook-generatie en zijn door jullie hoogsteigen vaders en moeders ontvriend. Duimpje naar beneden: dislike!

“Maar serieus, wat vind jij nu van Brexit?”

Ik? Ik ben voor dynamiek. Tegen starheid. Autonoom functionerende landen bestaan al lang niet meer, ook al hebben ze landsgrenzen. Globalisering is meer dan een modieuze term. We zijn met elkaar verbonden, of we willen of niet. Politiek, economisch, sociaal, virtueel zelfs. Open grenzen, open uitwisseling van kennis, mensen en goederen, het is de nieuwe realiteit. Zijn er slechte dingen aan de EU? Zeker. De doorgaande machtsverhuizing richting het EU moet echt met meer beleid en rust vormgegeven worden. De manier waarop Europese verlichtingsidealen juist niét zijn toegepast in bijvoorbeeld de aanpak van de Griekenland-crisis en de vluchtelingencrisis laat zien dat tussen het morele woord en de morele daad een wereld te winnen valt. Maar laten we onszelf niet voor de gek houden. Achter al het grappig bedoelde gegoochel met nieuwe lettervarianten op #Brexit, zoals #Frexit (Frankrijk) en #Zwexit (Zweden), schuilt uiteindelijk een levensgevaarlijke realiteit: gegoochel met de toekomst van mensen.

Meer info?

Deze column is gepubliceerd op Nieuwwij.nl

Reageer

avatar
wpDiscuz