Hoe nuttig is vasten?


Kenmerkend voor religieuze rituelen is dat ze geen direct nut hebben. De veertig dagen voor Pasen heet de vastentijd, maar alleen voor katholieken. Protestanten doen er nu ook aan mee, maar toch wel vaak als gezondheidskuur. Al is het gezond om te geloven en ook om te vasten en te bidden, de gelovige doet het niet omdat het gezond is, maar om God te eren en zichzelf een spirituele discipline op te leggen.

Als ik met protestanten (die vasten niet zo kennen) over de Ramadan praat stellen ze de vraag of het geld bespaart. “Ik denk dat de Ramadan duurder is dan een gewone maand”, zeg ik dan. Elke avond is het immers feest. “Wat heeft het dan voor nut?” Als ik er dan op wijs dat de Koran in de maand Ramadan is geopenbaard en dat Mozes toen hij de Tien Geboden kreeg ook vastte en zich van zijn vrouw onthield (wat in de Ramadan overdag niet de zwaarste opgave lijkt), klinkt er wat meer instemming: de Bijbel doet het altijd goed!

Door te vasten leer je de gaven van God meer te waarderen

Toch zie ik er zelf nog iets meer in: juist omdat het vasten elke avond wordt doorbroken, beseft de moslim dat het er niet om gaat dat eten en drinken niet goed zouden zijn. Integendeel, juist door te vasten leer je de gaven van God meer te waarderen. Zo bezien is het vasten een weg om weer te genieten van het alledaagse dat bijzonder wordt. Want pas als iemand echt geniet is hij ook dankbaar. En wil hij anderen er in laten delen. Vasten is niet nuttig, maar wel spiritueel!


Over Marcel Poorthuis

Marcel J.H.M. Poorthuis (1955, Hilversum) studeerde theologie aan de Katholieke Theologische Universiteit (KTU) te Utrecht en muziek aan het conservatorium te Hilversum. Van 1982 tot 1992 werkte hij op het Secretariaat van de Katholieke Kerk in Nederland op het gebied van joods-christelijke betrekkingen. In 1992 promoveerde hij in Utrecht op de commentaren van de Frans-joodse filosoof Levinas op de Talmoed. Sinds 1992 is hij als universitair (hoofd-) docent verbonden aan de Katholieke Theologische Universiteit te Utrecht, thans de Faculteit Katholieke Theologie (FKT) van de Tilburg University. In 2010 is hij benoemd tot hoogleraar aan diezelfde universiteit met als leeropdracht de dialoog tussen godsdiensten.

Zijn publicaties handelen over filosofie, rabbijnse literatuur en het vroege christendom en over de interreligieuze dialoog.Verder coördineert Poorthuis binnen de FKT het onderzoeksproject Relations between Judaism en Christianity, over de beeldvorming van het jodendom, het boeddhisme en de islam. Partners in dit project zijn de Bar Ilan University en het Schechter Institute in Israel, evenals de Protestantse Theologische Universiteit in Kampen. In het kader van dit project is een drieluik verschenen over de beeldvorming van de verschillende wereldreligies (jodendom, boeddhisme en islam). Hij is ook oprichter en mederedacteur van de internationale reeks Jewish and Christian Perspectives (Brill, Leiden Academic Publishers).

Reageer

avatar
wpDiscuz