Leren van Mohammed Ali


In 2008 heb ik mij officieel bekeerd tot de islam. Sindsdien is Ramadan speciaal voor me, omdat het een maand is waarin ik ervaar dat ik zoveel meer kan dan ik denk. Het is een maand waarin ik besef dat gezondheid, voedsel en drinken niet vanzelfsprekend zijn. Daarnaast heb ik elk jaar weer een ijkpunt, een moment om mij te verbeteren. Het jaar erna probeer ik het nog beter te doen dan ik het jaar ervoor deed. Mijn bekering tot de islam was geen strubbeling, maar een natuurlijke keuze. Over God heb ik lang en veel gelezen. Op een gegeven moment was de natuurlijke conclusie dat de islam het beste bij mij paste.

Tijdens de uitvaartplechtigheid van het overlijden van de iconische bokser Mohammed Ali is de betekenis van islam, en de Ramadan, perfect aan bod gekomen. Islam staat voor mij voor rechtvaardigheid, behulpzaamheid en verbinding. Helaas is dat niet het heersende beeld. Als we de televisie aanzetten zien we boze moslims, terroristen, die in naam van mijn religie vreselijke dingen doen. Dat is het eerste beeld, dat het een moslim-issue is, maar hoe vaak is niet armoede of criminaliteit oorzaak van de problemen?

Vasten is slechts een klein deel van de Ramadan. Ik wil mijzelf spiritueel ontgiften.

Zo ook de verschrikkelijke gebeurtenissen in Orlando. Een of andere gek die meer dan 50 mensen vermoordt, omdat hij het niet eens is met hun geaardheid en hun manier van leven. En dat na een vrijdaggebed waarin heel Amerika, wellicht heel de wereld, in de ban was van de begrafenis van Mohammed Ali. Een wereldkampioen, die zich inzette voor de gelijkheid van alle mensen. Een Amerikaan, die niet wilde vechten in de Vietnam oorlog. Een moslim, die niet meer naar de club ging waar zijn joodse vriend niet welkom was.

Dat is mijn beeld van de islam. Het geeft mij de taak om mensen gelijkwaardig te behandelen, ook als ik niet met hen eens ben. Het geeft mij de taak om in de voetsporen van mijn Profeet altijd mensen te helpen. Ik probeer het door te geven aan mijn zoon. Samen met hem bidden vind ik het meest ontroerend. Ramadan geeft rust, bezinning en brengt verbinding. Vasten is slechts een klein deel van de Ramadan. Ik wil mijzelf spiritueel ontgiften. Ontgiften van alle angsten, vooroordelen en kortzichtige gedachten die we in ons hoofd hebben gekregen.

Laten we daarom meer met elkaar in gesprek raken, niet te snel ons oordeel hebben en laten we proberen om mensen niet zo snel in een hokje te stoppen. Ja, ik spreek goed Nederlands, ik ben niet Surinaams, en als ik Assalamu aleikum zeg dan is dat geen ingestudeerde moslim-act. Ik wens de ander dan oprecht vrede toe. Wees elke dag verwonderd en probeer met open ogen de wereld in te kijken.


Over Sandra Doevendans

Sandra Doevendans (32) is antropologe, trainer en coach op het gebied van empowerment, sociale cohesie, (arbeids-)participatie, radicalisering en de inclusieve samenleving. Ze is tot 2016 bestuurslid geweest bij moslimvrouwenorganisatie Al Nisa en heeft zich daar gespecialiseerd in islamofobie in Europees verband. Daarnaast is ze statenlid voor de PvdA in Provinciale Staten van Noord Holland.

Zij zet zich in voor de inclusieve samenleving – in de breedste zin van het woord. Daarnaast is ze een ‘inspirational speaker’, dagvoorzitter of panelgast. Doevendans is initiatiefneemster van ‘Diversity Dinsdag’. Ze is geadopteerd uit Sri Lanka, opgegroeid in Amstelveen, houdt o.a. van Andre Hazes, Johnny Jordaan, Sami Yusuf stamppot, haring en roti en is bekeerd tot de islam. 

Reageer

avatar
wpDiscuz