Het lijkt erop dat, sinds de Europese Unie en Turkije een deal sloten over de opvang van vluchtelingen, president Erdogan het vertrouwen heeft gewonnen om zich te mengen in ‘binnenlandse’ aangelegenheden van Europese lidstaten. Zo heeft hij binnen een paar weken zowel in Duitsland als Nederland de discussie over de vrijheid van meningsuiting doen oplaaien.

door: Enis Odaci

In Duitsland noemde komiek Jan Böhmermann de president een geitenneuker. Hier verweet columnist Ebru Umar president Erdogan NSB-praktijken. Dat was omdat het Turkse consulaat in Nederland burgers opriep om beledigingen aan het adres van Erdogan te melden. Resultaat: Böhmermann is ondergedoken. Umar is in Turkije opgepakt.

De vrijheid van meningsuiting is niet gelijk aan de vrijheid van beledigen. Vrijheid van meningsuiting is een grondrecht voor alle mensen: niemand mag jou beletten een mening te hebben en deze te uiten. Daar hoort bij debat en discussie, op het scherpst van de snede. Vrijheid van beledigen is echter een keuze. Dat is een stevige vorm van meningsuiting, die is gericht op het kwetsen van mensen. Beledigen draagt niet bij aan vrijheid en leidt eerder tot wantrouwen en tegenreacties. Immers, het aan de kaak stellen van misstanden, hoe groot of klein ook, valt al onder de vrijheid van meningsuiting. Het is nu de vraag of het een grondrecht is om mensen te beledigen.

Misschien moet de rechter maar een lijn trekken tussen belediger en beledigde, want het is en blijft in de praktijk een grijs gebied. Wetten, normen en waarden zijn altijd tijds- en contextafhankelijk, dus het is ook geen onmogelijkheid dat de maatschappelijke context van het heden gebruikt zal kunnen worden om de wetten uit het verleden te herijken. Ik zeg: je hoeft mensen niet te beledigen. Ik zeg ook: je hoeft geen lange tenen te hebben. In beide gevallen slaat het de discussie dood en je vervreemdt mensen die misschien wel je medestander kunnen zijn in het oplossen van misstanden.

De Erdogan/Umar-case is overigens geen exclusief Turks issue. In Nederland staat op majesteitsschennis een gevangenisstraf van vijf jaar. Ambtenaren in functie mag je ook niet beledigen. Hoe gaan we daar dan mee om? En zo zijn er vast en zeker legio voorbeelden in binnen- en buitenland te benoemen. Ik geloof dat het antwoord uiteindelijk ligt in de zelfbeheersing. Als beledigen niet hoeft, doe het dan niet.

Meer info?

Reageer

avatar
Sorteer op:   nieuwste | oudste | meest gestemde
Bouchra
Gast
Wie beledigd wie eigenlijk? Dat is best een belangrijke vraag. En wat is een belediging? Ook een heel belangrijke vraag. Mijn oom is een heel vrome moslim. Hij praat graag over zijn geloof en benadrukt dan vooral het waarheidsgehalte van de Islam. Maar als zijn buurman aangeeft dat hij de profeet geen profeet vind, maar een krijgsheer, dan is mijn oom beledigd. Dat terwijl hij in de discussie vol vuur kan zeggen dat de bijbel een boek vol leugens is en Jezus niet de zoon van God. (de buurman is christelijk). Volgens mij is er een verschil tussen iemand beledigen… Lees meer »
Bouchra
Gast
Mijn vader heeft mij altijd geleerd dat iedereen mag denken wat hij wil en dat andere overtuigingen niet minder zijn dan de mijne. Mijn vader zei altijd: “Alle geloven zijn even waar”.. Van mij mag dus iedereen vinden dat de profeet gek, geen profeet of een charlatan is. Daar beledigen ze mij niet mee. Mensen die zich daardoor wel beledigd voelen, missen een stukje eigen zekerheid. Maar wat je in je reactie weglaat is meneer Erdogan himself. Die hele discussie rond hem al of niet beledigen, verdoezelt wat er werkelijk aan de hand is. Meneer Erdogan duldt geen oppositie en… Lees meer »
Caroline
Gast

Het elkaar willen leren kennen is in mijn ogen inderdaad heel belangrijk. Wilde iedereen dat maar. Maar de historie wijst helaas al eeuwenlang anders uit…

wpDiscuz