Eerlijk gezegd geloof ik niet zo in De Duivel. Jazeker, ‘hij’ komt voor in de Koran, de Bijbel en in eeuwenoude tradities, maar omdat ik hem nog niet heb gezien, bestaat hij voor mij niet. Dat is natuurlijk een luie wetenschappelijke houding, besef ik. Want we kunnen God toch ook niet zien? Dat klopt! Maar omdat ik God voel, wanneer ik bijvoorbeeld naar het onmetelijk grote universum boven mij kijk, geloof ik in Hem. De duivel, die ouwe makker, daar geloof ik niet in. Ik voel hem niet.

Maar als andere mensen de duivel wel voelen? Bestaat hij dan wel?Het antwoord is ook hier weer eenvoudig: ja, dan bestaat hij wel. En als andere mensen God niet voelen, bestaat God dan opeens niet meer? Ja, ook dat is waar. Zo heeft iedereen zijn eigen hemel en zijn eigen hel. Zijn eigen duivel en zijn eigen engel. Zo simpel kan een geloof zijn en ik ben best wel trots op dit binaire geloofssysteem. Mijn stelling is: wat je voelt bestaat en wat je niet voelt bestaat niet. In het mensenrijk kom ik de duivel daarentegen heel vaak tegen, in allerlei soorten en maten, maar dat is weer een ander verhaal.

Wat staat er eigenlijk in de Koran over de slechterik? ‘De duivel’ behoort in de islamitische traditie tot de gemeenschap der ‘djinn’: geesten. Net zoals mensen gemeenschappen vormen, zo vormen de djinn een gemeenschap van geesten. Ze hebben partners en ze hebben kinderen. En dat is nou zo interessant. Ze hebben per definitie sociale omgangsvormen, anders zouden ze geen gemeenschappen vormen. De duivel is dus ook per definitie een geestelijke, doorzichtige, kopie van de mens. Geen toeval dat mens en djinn zoveel meer delen: de aarde! Hier leven we, in de natuur. We staan in verhouding tot elkaar, want we zijn geschapen door dezelfde God. De mens en de duivel, wij zijn broeders.

In het mensenrijk kom ik de duivel daarentegen heel vaak tegen, in allerlei soorten en maten, maar dat is weer een ander verhaal.

De Koranische theologie stelt vervolgens dat de mens in gevecht is met die geesten. Ze zijn, ik citeer: “een verklaarde vijand.” Geesten, djinn, die ellendelingen, hebben de eenzijdige mogelijkheid om zich te bemoeien met ons leven. De geest kan wel intreden in het fysieke domein, zoals ons lichaam, of in ons huis, maar andersom lukt dat blijkbaar niet, anders zouden we moeten oplossen in het luchtledige. Dat is best oneerlijk. Maar goed, we hebben te maken met een onzichtbare vijand die af en toe kiekeboe roept.

Waarom bemoeit die duivel zich met ons en waarom is hij onze verklaarde vijand? Dat is nu de hamvraag. De Koran stelt ondubbelzinnig dat het goede van God komt en het slechte komt van de mens. Mensen doen elkaar kwaad, ze verdelen de welvaart oneerlijk, ze doden elkaar, liegen en bedriegen dat het een lust is. Al die slechte dingen leveren slechte energie, met als gevolg dat het menselijke schild tegen het kwaad verzwakt wordt. God geeft ieder mens een schild van goedheid: het gebed, de goede daden, de aalmoezen, de solidariteit, liefde, vergeving, barmhartigheid, noem maar op. Deze dingen verschaffen de mens een ondoordringbaar harnas. Geen djinn die het in zijn hoofd haalt een mens van zo’n statuur aan te vallen. De leugenaar, de moordenaar, de bedrieger, de onrechtpleger, de vraatzuchtige daarentegen, heeft een verzwakt menselijke schild. Zo’n djinn denkt dan: dat is een eenvoudige prooi. Djinn worden sterker bij zwakkere mensen en zwakker bij sterkere mensen. En zo zijn de duivel en de mens tot elkaar veroordeeld.

Soms ben ik in de aanwezigheid van mensen met het mooiste, goddelijke, gelaat, maar dan voel ik mij toch niet op mijn gemak.

Terug naar mijn heerlijk overzichtelijke binaire geloofssysteem. Ik geloof niet in de duivel, omdat ik hem niet voel. Ik geloof in God omdat ik Hem wel voel. Soms ben ik in de aanwezigheid van mensen met het mooiste, goddelijke, gelaat, maar dan voel ik mij toch niet op mijn gemak. Het ligt dan aan de oogopslag, de minzame minimale beweging van een mondhoek, de ander per ongeluk niet zien staan. Soms is het duidelijker: dan zie je in woord en daad de oprechte boosaardigheid van mensen, hun ogen spuwen haat en wantrouwen. Hun gespleten tong krioelt in hun mond, en hun wilde haardos bedekt twee kleine horens. Zij brengen wanorde en verderf op aarde. Dan denk ik: de duivel, dat ben jij. Omdat ik je voel.

Meer info?
Christenen hebben vaak een duidelijke mening over de islam, maar hoe zit het eigenlijk andersom? Daarom vroeg de website Zinvloed.nl mij om eens naar het Nederlandse christendom te kijken. Dit is deel 5 uit de reeks op Zinvloed.nl
Like Humanislam op Facebook.

Reageer

avatar
wpDiscuz