Wat kan er nog gezegd en geschreven worden over de nimmer aflatende stroom vluchtelingen en asielzoekers uit Irak en Syrië? Niet zo veel, lijkt het. De beelden spreken immers boekdelen. Het beeld van het levenloze lichaampje van Aylan Kurdi zal een generatie lang in ieders geheugen gegrift staan. Dat beeld zegt: er is nú actie, hulp en barmhartigheid nodig. Toch lijkt er vooral in Nederland Medialand op dit punt, zoals met alles eigenlijk, hartstochtelijk een tweespalt gecreëerd te worden.

Aan de ene kant heb je opiniemakers die het barmhartige Duitsland-model omarmen, waar vluchtelingen met open armen en onder luid applaus worden ontvangen. Aan de andere kant heb je opiniemakers die dankzij het Golfstaten-model, waar vluchtelingen rigoureus buiten de eigen grenzen gehouden worden, pleiten voor een vluchtelingen-stop in Europa.

Onder deze opiniemakers leeft de vraag: hoe kan het dat de Golfstaten hun grenzen gesloten houden, terwijl West-Europa zo barmhartig is? Saoedi-Arabië en Qatar zijn toch islamitische landen? Waarom kunnen zij niet barmhartig zijn, zoals de Koran voorschrijft? Dit is een zware simplificering en een bijna raciale inkadering van het probleem. Je leest het niet letterlijk terug, maar de kwalijke suggestie is dat de vluchtelingen overwegend moslim zijn. En moslims horen vooral door moslimlanden opgevangen te worden. Een plus een is twee. Het gegeven dat bommen geen kleur, geloof of ras kennen telt op de een of andere manier niet. Het gegeven dat landen als Turkije, Libanon en Jordanië miljoenen vluchtelingen huisvesten telt ook niet. Ook telt niet dat Nederland bijvoorbeeld heel snel in staat bleek om voor de opgejaagde Yezidi’s een opvangregeling te organiseren, met voldoende maatschappelijke en politieke steun.

Er worden op volstrekt willekeurige basis landen aangewezen die niet aan hun morele opnameplicht zouden voldoen. Anders zou bijvoorbeeld Israël ook wel genoemd worden, of Rusland, of de VS. Het wrange is dat moslims in West-Europa precies datgene doen wat deze critici de Golfstaten verwijten: ze organiseren, mede op basis van hun geloof, talrijke burgerinitiatieven en sturen tonnen aan voedsel en kledij naar vluchtelingenkampen en asielzoekerscentra, nabij en ver. Nog wranger is dat het ware christendom eindelijk weer eens komt bovendrijven in de harten en hoofden van talloze Europeanen, maar gelijk wordt ingekaderd als een knieval voor die verderfelijke islam. Wat zou Jezus zeggen, vraag je je af? Ik weet het antwoord: hij zou Merkel hoogstpersoonlijk de voeten wassen.

Maar al die profiteurs dan? Al die schijnvluchtelingen die meezeilen op de golven van emoties? Ja, die zijn er. Natuurlijk zijn ze er, maar is het heilige adagium inmiddels dat de minderheid bepaalt wat de meerderheid ondergaat? En al die banen die de vluchtelingen gaan inpikken zodra ze een verblijfsstatus hebben? Misschien is het wel zo dat als mensen met een oorlogstrauma, die de taal niet machtig zijn en ook niet de juiste opleidingspapieren hebben, onze banen gaan inpikken, wij die banen op de eerste plaats niet eens verdienen. We mogen de ogen niet sluiten voor de problemen die ongetwijfeld zullen bestaan en zullen gaan ontstaan. Nieuwe buren zorgen altijd voor een ongemakkelijk gevoel, maar die balans wordt altijd wel weer gevonden, mits er geduld, wijsheid en wederzijdse interesse is. Wat nooit vergeten mag worden is dat onze menselijkheid nimmer afhankelijk is van andermans onmenselijkheid.

Meer info?

Like Humanislam op Facebook

Reageer

avatar
wpDiscuz