De ene collega staat op de werkvloer bij het koffieapparaat en roept openlijk dat zijn pensioen niet mag lijden onder de stroom vluchtelingen. De andere collega neemt een dagje vrij om in het asielzoekerscentrum te helpen met de logistiek van alle binnengekomen goederen. De ene werkgever maakt zich zorgen om zijn bedrijf, en denkt dat hij failliet gaat vanwege die veel te goedkope asielzoekers. De andere werkgever maakt een speciaal tijdelijk werkprogramma voor vluchtelingen en zorgt dat zij via hem inkomen ontvangen en sneller de Nederlandse taal leren.

De ene opiniemaker eist van de Nederlandse overheid dat de grenzen opengesteld worden voor de hulpbehoevende vluchtelingen, omdat oorlog en geweld elke discussie over aantal, ras of nationaliteit ontstijgt. De andere opiniemaker ziet een groot islamitisch gevaar geïmporteerd worden, omdat niet alleen vluchtelingen binnenkomen, maar ook een achtergestelde cultuur uit een antieke tijd. De ene pen is de andere niet, het ene hart is het andere niet.

De ene politicus weigert zich uit te spreken over het vluchtelingenvraagstuk, uit angst voor het oordeel van zijn achterban. De andere politicus beweegt in de Tweede Kamer hemel en aarde om wet- en regelgeving zo te interpreteren dat asielzoekers alsnog worden toegelaten, ondanks zijn achterban. Het christelijke kamerlid ziet een verschil tussen christelijke Yezidi-vluchtelingen en islamitische Syrische vluchtelingen, en handelt er ook naar. Het islamitische kamerlid ziet een groot verschil tussen de politieke aandacht voor benarde omstandigheden in islamitische landen en benarde omstandigheden in niet-islamitische landen en roept om het hanteren van één maat, maar handelt nergens naar.

De ene kerk plaats een algemeen humanitair statement op de website van een overkoepelende kerkelijke organisatie. De andere kerk organiseert bed, bad en brood binnen de eigen muren, en voegt de daad bij het woord van Jezus. De ene moskee roept vanaf de zijlijn naar politiek en media over al het onrecht dat de islam wordt aangedaan, vanwege het gevoel achtergesteld te worden. De andere moskee organiseert een omvangrijke actie van buurtbewoners, moskeeleden en vrijwilligers om de hulpbehoevenden eerste opvang te bieden, en voegt de daad bij het woord van Mohammed. De ene rabbijn verschuilt zich, de ander weet van de exodus. De ene bisschop verschuilt zich, de ander weet van Jezus’ offer. De ene imam verschuilt zich, de ander weet van Mohammed’s vlucht.

Een mannelijk Hongaarse leider vindt dat de Europese christelijke identiteit beschermd moet worden, en roept op om scheidslijnen te trekken langs geloof, etniciteit en ras. Een vrouwelijke Duitse leider vindt dat de christelijke cultuur vooral door christenen beleefd moet worden, en dat andere culturen daarna nooit een bedreiging kunnen zijn. Het ene land denkt terug aan de eigen oorlogen, waarin vele mensen tegen een hoge prijs huis en haard hebben moeten verlaten. Het andere land denkt terug aan Gouden Eeuwen waarin zij alleen huis en haard verlieten voor immoreel materieel gewin. Alles is economie, alles is eigenbelang, alles is niet ons probleem.

Gelukkig is er op één punt toch nog een grote mate van eensgezindheid. In koor, in harmonie, in volledige overeenstemming roepen onze nationale leiders uit volle borst: “Eerst Jij, Dan Ik! Wij zullen alleen menselijk zijn als eerst anderen dat zijn.”

Meer info?
Dit artikel is gepubliceerd op Nieuwwij.nl
Enis Odaci een van de panelleden van het levensbeschouwelijke DNW Opinieteam van het IKON-televisieprogramma ‘De Nieuwe Wereld’ dat elke zondag om 11.30 uur wordt uitgezonden op NPO2. Like Humanislam op Facebook

Reageer

avatar
wpDiscuz