Het mooie van Facebook, Instagram en Twitter en nog wel meer apps is dat we letterlijk een kijkje kunnen nemen in de keuken van andere culturen. Ons culinaire blikveld wordt vooral tijdens vakanties ruimer, met al die mobieltjes aan de strandtafels. Een foto is zo gemaakt. Vroeger zeiden we nog weleens ‘dank de Heer’ voor het eten, nu flitsen we ons scheel. Thuis willen we die culturen herbeleven en daarom zijn onze supermarkten inmiddels bezaaid met hoekjes en standjes waar exotisch uitziende hapjes en specerijen te koop zijn. Ik vind deze multiculturele vertroebeling van het traditioneel Hollandse menu een bijzonder kwalijke zaak.

Ik ben een bi-culturele klant: basisvoeding is Turks, maar Hollandse hapjes eet ik inmiddels ook. Ik winkel net zo makkelijk bij de Jumbo als bij de Turkse supermarkt om de hoek, ik spreek immers de talen. Bij de Hollandse supermarkt haal ik plakjes kaas en een bolletje. Bij de Turkse superboer haal ik bijvoorbeeld een verse watermeloen en speciaal geïmporteerde kruiden.

Toch besloot ik onlangs de watermeloen bij de Jumbo te kopen, en niet bij de naastgelegen Turkse supermarkt. De watermeloenen lagen keurig netjes op een rij. Op de sticker stond: ‘From Turkey’. Prachtig, precies wat ik zocht! Ik pakte een meloen en draaide ‘m een paar keer rond, op zoek naar vlekken. Naast mij kwam een blonde meid staan die me aandachtig observeerde. Ik woog de meloen in mijn handen en deed alsof ik wist waar ik mee bezig was. Met mijn handpalm sloeg ik een paar keer op de meloen en luisterde naar eventuele echo’s. De blondine spitste haar oren en kwam iets dichterbij, ze luisterde aandachtig mee.

Ik zei: “Deze is goed!” …en gaf haar mijn persoonlijk goedgekeurde meloen. Ze bedankte me hartelijk, lachte verleidelijk, en winkelde vrolijk verder. Ik pakte een ander exemplaar en volgde hetzelfde keuringsritueel. Eenmaal thuis aangekomen sneed ik vol verwachting de meloen open, maar wat bleek: hij was niet eens rood, maar lichtroze! De pitten waren wit en doorzichtig – deze meloen was veel en veel te vroeg geplukt. Ik moest gelijk aan de blonde meid denken… wat zal ze boos zijn geweest.

Tja, onze eigen hele dikke schuld. Wil je andere culturen leren kennen, dan moet je gewoon letterlijk een paar stappen extra lopen. De interculturele samenleving is doorgeslagen. Ik pleit voor een radicaal populistisch voedselbeleid. Supermarkten mogen alleen producten van eigen bodem aanbieden. Geen ja maar, nee maar. Gewoon keiharde discriminatie. Terug met de puur Witte Supermarkt! Turks eten haal je bij de Turk, Hollands eten bij de Hollander. Idem voor Marokkanen, Surinamers, Chinezen, Chilenen, etc. Alles is tegenwoordig toch al gemixt, kijk maar naar mode, religie, kunst. Zeg nou zelf, wat heeft tegenwoordig nog een eigen smoel? We moeten stoppen met het plakken van de ene cultuur op de andere, nietwaar?

Meer info?
Deze column verscheen op 18 augustus 2015 op Nieuwwij.nl

Reageer

avatar
wpDiscuz