Wat als profeet Mohammed ineens zou verschijnen? Stel je dat eens voor, zeg! Een derde van de wereldbevolking zou feest vieren. De rest zou zich achter de oren krabben. Hè, bestaat hij toch? Na de eerste ontkenningsfase, zou vervolgens de acceptatiefase komen en tenslotte de tegenwerkingsfase. Een beetje zoals Mozes en Jezus zeg maar.

Maar daar gaat het nu even niet om. Stel, hij is er, en hij aanschouwt de staat van de mensheid, wat zou hij doen? Ik denk dat hij eerst bij Barack Obama zou langsgaan, opgehaald door de Air Force One natuurlijk, om te praten. Hij zou zeggen: “Barack, we gaan het anders doen. We gaan geen oorlog meer voeren. We gaan praten.” Vervolgens zou hij bij Vladimir Poetin een kopje Mesopotamische thee nuttigen, en hetzelfde zeggen: “Vladimir, we gaan het anders doen, we gaan praten.” Daarna zou hij bij het Saoedische koningshuis langsgaan en hen allemaal de baarden afscheren. Met één knip van zijn vingers zou hij alle olie in de regio laten opdrogen, en dan tegen de oliebaronnen zeggen: “Nu kunnen jullie laten zien hoe ontwikkeld jullie zijn.” De Hilton-esque hotels die in Mekka verrijzen zou hij laten bevolken door ouderen, wezen, kinderen, armen en hulpbehoevenden. Hij zou de geheimen van moeder natuur openbaar maken, waarmee de hele wereld alle energiebronnen die het nodig had zou kunnen gebruiken: zon, water en wind. Hij zou een elfde gebod instellen: “Leer en studeer!” Daar is hij immers Gods gezant voor.

Vervolgens zou hij op audiëntie gaan bij de Paus en zeggen: “Ik reik u de hand, want wij zijn broeders.” Mohammed zou ook de Tempelberg bezoeken en de joodse heiligdommen eren. Vervolgens zou hij de Israëlische militair Netanyahu aan zijn oor trekken en hem met pensioen sturen. Geen oorlogstribunaal, maar vergeving. Recent gebouwde scheidingsmuren zou hij afbreken en Mohammed zou alle terroristen, die maar al te graag in zijn naam handelen, vertellen dat zij een keuze hadden: of herstelwerkzaamheden verrichten, of wegwezen. Mohammed zou via een wereldwijd uitgezonden persconferentie vertellen dat het Kalifaat, Groot Israël en Het Koninkrijk allen een religieuze fata morgana zijn. Hij zou alle radicalen op deze manier het gras voor de voeten wegmaaien. Om het te bewijzen zou hij met alle geloofsleiders van de wereld een vredesverdrag sluiten, en hun weg naar God erkennen, eigenlijk zoals hij vroeger ook deed. Hij zou daarna samen met Barack Obama, Angela Merkel en Vladimir Poetin zeggen: ‘Our way, or the highway!’

En nadat hij Afrika van de Westerse economische slavernij had bevrijd, het Verre Oosten had uitgelegd hoe om te gaan met het zoeken naar de balans tussen economie, bevolkingsgroei en de vrije wil van het volk, zou hij zijn aandacht richten op ons. Eerst zou hij de Europese Commissie tot barmhartigheid aansporen jegens de landen met een grote schuld. “Rente? Weg ermee! Geen rente en geen speculaties meer, geachte bankdirecteuren en beurshandelaren,” zou Mohammed hoofdschuddend zeggen. “Zonder rente bestaan er geen schulden, alleen wederzijdse diensten. Dus ga voort en bedrijf de ruilhandel!”  Alle schulden zouden zijn kwijtgescholden en alle medewerkers in de banksector zouden gratis psychologische steun krijgen om stap voor stap te wennen aan de nieuwe rechtvaardigheid.

Daarna zou hij met de trein reizen naar Den Haag. De Hollandse moslimgemeenschap zou juichen, schreeuwen, dansen, en menig schaap zou worden geslacht ter ere van het Bezoek der Bezoeken. Mohammed zou glimlachen en slechts één vraag stellen: “Wat is uw grootste probleem?” In koor zouden alle moslims roepen, zoals die scène in Monty Python: “Geert Wilders!” Mohammed zou diep zuchten. Geen armoedebestrijding? Onderwijs? Discriminatie? Economie? Emancipatie? Niets van dat alles? “Goed,” zou hij zeggen, “breng mij naar Geert Wilders.” Wilders zou onder druk van de publieke opinie niet kunnen weigeren, maar wel eisen dat de ontmoeting niet voor het oog van de camera plaatsvindt. Mohammed zou instemmen en onder het genot van een gevulde koek zou hij tegen Geert en al die andere toehoorders zeggen: “Ik ben Mohammed, Gods profeet en gezonden als barmhartigheid voor de wereld. Vergeef mij dat ik op mij heb laten wachten, ik ben druk geweest.”

Geert Wilders zou gelijk het woord nemen en vertellen over massa-immigratie, schieten in Marokkaanse knieën, Donald Duck, kopvodden, IS, terrorisme, dubbele loyaliteiten, Koranuitleg, en nog veel meer. Mohammed zou een slokje Spa Rood nemen, glimlachen, en vertellen dat elk probleem inmiddels hoogstpersoonlijk door hem is opgelost. En dat hij nu gekomen is om de hand te reiken: “Geert, we gaan het anders doen. We gaan geen oorlog meer voeren. We gaan praten.” Aan dezelfde tafel zouden Mark Rutte, Koning Willem, hoge bazen van de media, hoge bazen van alle geloofsgemeenschappen en hoge bazen van politieke partijen hun ogen neerslaan. Een niet te vergeten detail: Lodewijk Asscher zou zijn handig gefabriceerde rapport over verreikende IS-sympathieën onder Turkse jongeren heel snel weer in zijn binnenzak stoppen.

Vraagje: hebben we voor al deze dingen nu echt een bezoekje van hogerhand nodig?

Reageer

avatar
Sorteer op:   nieuwste | oudste | meest gestemde
Sabil
Gast

Zeer goed en leuk geschreven opiniestuk, was het maar waar! Ik zou dit als Christen ontzettend toejuichen, mocht dit zich zo afspelen in de toekomst.

David
Gast

Antwoord op uw vraag: ja.

Ik hoop voor uw en uw geloofsgenoten dat uw Allah wel iemand beters stuurt dan de John Kerry-type die u schetst.

wpDiscuz