“Waarom zijn het nooit jonge christenen die zo’n bloedbad aanrichten?” Met deze vraag begon Jean-Jacques Suurmond een nieuwe column op Nieuwwij.nl. Uiteraard bedoelde hij met ‘zo’n bloedbad’ de terreuraanslagen in Parijs. Op deze column kwamen ontzettend veel reacties. Ik besloot Suurmond een satirische brief te schrijven.

Beste Jean-Jacques,

Ik richt me met dit satirische schrijfsel direct tot jou. Wollen wir uns duzen? Nu het stof van de aanslag op de redactie van het satirische blad Charlie Hebdo neerdwarrelt, blijft de vraag: ben jij een lichtend voorbeeld van christelijke verdraagzaamheid of een stiekeme evangelist, die over de ruggen van de Charlie Hebdo-slachtoffers zieltjes probeert te winnen? Hoe gaat dat denkproces bij jou? Hoe ontstaat ergens in jouw belevingswereld de gedachte om juist nú te roepen dat jonge christenen vrijwel zeker niet een bloedbad zoals dat in Parijs zouden aanrichten? Van een rechtse populist zou ik dit nu zeker wel verwachten, maar van een geestelijke voorganger die zijn woorden wel drie keer weegt?

Boeken lezen over christelijk geïnspireerd terrorisme vind je niet belangrijk. Anderen hebben jou boeken gesuggereerd van Gavanaugh, Hamm en Hoffman, maar die wimpel je af. Het gaat wat jou betreft namelijk om het heden, wat er nú speelt. Dat noemen we in medische termen lijden aan amnesie, geheugenverlies. Je kunt de wereld daarmee overzichtelijk houden. Ignorance is bliss. Jouw stelling is: christenen die in naam van Jezus geweld plegen, moeten bewust afwijken van zijn leer. Moslims die in naam van Mohammed geweld plegen, kunnen zich wel baseren op zijn leer. Zij moeten juist hun best doen om af te wijken van de leer. Zo kan het dus zijn dat christenen die aanslagen plegen eigenlijk geen echte christenen zijn. Moslims die aanslagen plegen zijn daarentegen wel echte moslims. Mooi. Gefeliciteerd met de rangorde. Ik vraag me af of je op deze stellingname ergens kunt promoveren.

Onder de aanname dat alle moslims letterlijk als één homogene gemeenschap optrekken, letterlijk alles wat in de Koran staat op dezelfde manier interpreteren én uitvoeren, letterlijk niet open staan voor de verlichte Westerse waarden, een profeet aanbidden die letterlijk nooit van de dialoog was, maar van de agressie, overheersing, het zwaard, de macht en de onderdrukking, islam letterlijk nooit zal kunnen tippen aan de leer van Jezus, axioma en summum van vrede en tolerantie, is het nu tijd om de vervolgvraag te stellen.

“Van een rechtse populist zou ik dit nu zeker wel verwachten, maar van een geestelijke voorganger die zijn woorden wel drie keer weegt?”

Namelijk: wat nu? Wat te doen, beste Jean-Jacques? Niet nadenken, mon ami, spreek gewoon je eerste reactie uit. Ach, laat maar. Ik zal de heersende mening op straat alvast samenvatten en daarna een antwoord geven. Misschien moet de moslim, wenn wir das wollen, zich distantiëren van de agressieve moslimterroristen. En hij zal tegen kritiek en belediging moeten kunnen, openlijk lachen om ónze grappen en grollen. Ook fijn als de moslim zijn Koran hervormt en deels of geheel verwerpt. De moslim zal zich moeten aanpassen aan de heersende cultuur: my way, or the highway. Ik zou ook wel eens willen weten wat er gepreekt wordt in de moskee, openbaar maken die preken! De moslim zal de sharia, ook een universeel vijandig idee, moeten afzweren en zo niet, dat moet hij accepteren dat voor hem speciale wetgeving gemaakt kan worden. De moslim zal een verklaring moeten ondertekenen waarbij hij belooft een goede burger te zijn, en als daarover twijfels bestaan, gaan we een speciale moslim kliklijn openstellen wanneer mensen ineens hun baard laten staan. En anders wordt hij wel afgetapt door de overheid. De moslim zal geen democratische partij moeten willen oprichten op islamitische grondslag. Nogmaals: de moslim zal moeten bewijzen, vooral in woord en daad, dat Nederlanders veilig zijn voor wat hij denkt. En die islamitische scholen? Worden daar wel de Nederlandse waarden onderwezen? Het uiterlijk van de moslim moet aangepast worden aan de heersende kledingstijl. Dat hoort nu eenmaal bij de joods-christelijke-humanistische levensbeschouwingen, die hier leidend zijn. De moslim zal hoe je het wendt of keert moeten accepteren dat islam en geweld bij elkaar horen en als al dit moois niet geaccepteerd wordt, zal hij terug moeten keren naar zijn eigen land. Ook al is hij hier geboren.

‘Et cetera’, mon ami! Kortom, de moslim moet aantoonbaar minder moslim zijn en, in jouw wereld, meer christen. Inleveren van vrijheden hoort daar misschien bij. Daar moeten we eens een ‘open gesprek’ over durven voeren.

Wat? Ik overdrijf? Ik maak een karikatuur? Dat bedoel je allemaal heus niet zo? Ik ga niet in op je stelling? Vooruit, laat ik dan iets anders voorstellen: laten we, gewoon voor het gedachtenexperiment, eens aannemen dat zowel moslims als niet-moslims slachtoffer zijn van elke oude, huidige en toekomstige terroristische aanslag, oorlog en interventiemacht. Doe eens gek. Dan rest er maar één handeling: elkaars uitgestoken hand aannemen, de maatschappelijke banden aanhalen, polarisering door populisten én theologen, samen als een probleem ervaren en vervolgens oplossen. De welwillende omarmen, ook al is hij blind en melaats, als je begrijpt wat ik bedoel. Coalities smeden, uit je veilige christelijke waarheidscirkel treden, dat soort theologisch onverantwoord gedoe.

Neem je de uitgestoken hand daarentegen niet aan, of je reikt hem zelf niet, om welke heilig gewaande reden dan ook, dan ben je zelf onderdeel én levensgroot exponent van het probleem. Jezus is toch zeker niet gestorven voor dit soort ongein, Jean-Jacques?

Een gezegende groet.

Meer info?
Dit artikel verscheen op Nieuwwij.nl

Reageer

avatar
Sorteer op:   nieuwste | oudste | meest gestemde
Bram Grandia
Gast
Bram Grandia

Dag Enis,

Jouw column in Trouw naast die van Ephimenco en Suurmond zou voor mij een verademing zijn. Ooit gevraagd?

Ik wens je een creatief pinksteerweekend

wpDiscuz